شماره ۵۸ - از داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست

از داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست
از شمع رخت محفلش افروختنی نیست ۱

گرد آمده از نیستی این مزرعه را برگ
ای برق! مزن! خرمن ما سوختنی نیست ۲

در طوف حریمش ز فنا جامهٔ احرام
کردیم که این جامه به تن دوختنی نیست ۳

یک دانهٔ اشک است روان بر رخ زرین
سیم و زر ما شکر که اندوختنی نیست ۴

در مدرسه آموخته‌ای گر چه بسی علم
در میکده علمی‌ست که آموختنی نیست ۵

خود را چه فروشی به دگر کس به خود، ای دل!
بفروش اگر چند که بفروختنی نیست ۶

گویند که در خانهٔ دل هست چراغی
افروخته کاندر حرم افروختنی نیست ۷