هوش مصنوعی: این متن شعری است که به انتقاد از شیخ‌های ریاکار و متظاهر می‌پردازد. شاعر از دوگانگی رفتار آن‌ها در خلوت و جلوت سخن می‌گوید و با طنز و کنایه، تناقض‌های اخلاقی و دینی آن‌ها را برملا می‌کند. همچنین، به اهمیت عقل و می‌گساری به عنوان نماد آزادگی اشاره می‌کند و در مقابل، ریاکاری و تعصبات بی‌اساس را محکوم می‌کند.
رده سنی: 18+ محتوا شامل انتقادات اجتماعی و دینی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به می‌گساری و مفاهیم عرفانی نیاز به درک بالاتری دارد.

شماره ۵۹ - اگنون که گذشته ز شب تیره دو پاس است

اگنون که گذشته ز شب تیره دو پاس است
زی باده کشان نوبت تبدیل لباس است ۱

از سر فکند شیخ بخلوتگه رندان
آن خرقه صد پاره که پشمینه پلاس است ۲

در هندسه بینی دهن شیخ و لب جام
دو دائره کان هر دو بیک نقطه مماس است ۳

گوید که بتدقیق نظر حرمت می نی
در نص صریح است و نه در حکم قیاس است ۴

بل در نظر شرع که از قاعده عقل
ترتیب مبانیش بتاسیس اساس است ۵

هنگام کلال از الم و خستگی روح
واجب بود این جرعه که ترویج حواس است ۶

معجون مفرح که کند تربیت عقل
در نزد خردمند چه باک است و چه باس است ۷

در مجلس خاصش سخن از باده و ساغر
در محفل عامش سخن از حیض و نفاس است ۸

هر کس که شود تابع این شیخک نسناس
بی شبهه توان گفت که از ارذل ناس است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۸ - از داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - تو را آئینه محتاج حلب نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.