هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به وصف میخانه و مستی می‌پردازد و آن را نمادی از عشق و حقیقت می‌داند. شاعر از ریاکاری و زهد دروغین انتقاد می‌کند و به جای آن، مستی و عشق را ستایش می‌نماید. او از مسجد به خرابات می‌رود و نوشیدن باده را در این زمان مناسب می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مستی نیاز به بلوغ فکری برای تحلیل دارد.

شماره ۸۰ - این خانه که پیوسته در او جوش و خروش است

این خانه که پیوسته در او جوش و خروش است
از کیست؟ مگر مصطبه باده فروش است ۱

این مستی می نیست که هنگامه عشق است
وین ناله نی نیست که آواز سروش است ۲

از زهد ریائی چه دلت رسته شد ای شیخ
مستانه بمیخانه بزن جام که نوش است ۳

گر توبه ز تزویر و ریا میکنی ای شیخ
وقت است که امشب قدح باده بجوش است ۴

دوشینه ز مسجد بخرابات کشیده است
این شیخ قدح نوش که سجاده بدوش است ۵

راهی بگشائید کز این خانه بر آئید
کین خانه پر از بانگ سباع است و وحوش است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۹ - در محفل اغیار همه غنج و دلال است
گوهر بعدی:شماره ۸۱ - دلم در سینه چون ساغر بجوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.