شماره ۸۹ - چون باده بجام است همه کار بکام است

چون باده بجام است همه کار بکام است
چون یار بدام است همه شهر غلام است ۱

از سنگ نپرهیزد آنرا که نه جام است
از ننگ چه بگریزد آنکش که نه نام است ۲

از سوخته پخته مجو اشکی و آهی
دود آرد و آب آنکه هنوز اوترو خام است ۳

ایمرغ دل اندر پی خال و خط خوبان
بیهوده مرو دانه مپندار که دام است ۴

گر خون دل ما بخوری باد حلالت
لیک از کف اغیار مخور می که حرام است ۵

چون خط غلامی بتو داده است حبیبت
گر لطف کنی ور نه کنی باز غلام است ۶