هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصری مانند گیسو، لعل لب، شمع و پروانه برای بیان مفاهیم عمیق عشق و مستی معنوی استفاده میکند. شاعر از زبان نمادین و تصاویر شاعرانه برای انتقال احساسات و تفکرات خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۱۸ - ز گیسویت سخن با شانه گفتند
ز گیسویت سخن با شانه گفتند
شبی تاریک بود افسانه گفتند ۱
گر از لعل لبت گفتند رازی
حدیثی از لب پیمانه گفتند ۲
چه حکمت بود کز زنجیر زلفت
حدیث عقل با دیوانه گفتند ۳
بهشیاری نیارستند گفتن
بمستی بیخود و مستانه گفتند ۴
حدیث از شمع و از پروانه در جمع
اگر گفتند بی پروانه گفتند ۵
شبی تاریک بود افسانه گفتند ۱
گر از لعل لبت گفتند رازی
حدیثی از لب پیمانه گفتند ۲
چه حکمت بود کز زنجیر زلفت
حدیث عقل با دیوانه گفتند ۳
بهشیاری نیارستند گفتن
بمستی بیخود و مستانه گفتند ۴
حدیث از شمع و از پروانه در جمع
اگر گفتند بی پروانه گفتند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - گفتم از لعل لبت یک بوسه، گفت آری شود
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - ترک من سبزه گرد لب دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
