شماره ۱۲۲ - رفته سه سال تا مه خرداد

رفته سه سال تا مه خرداد
می کند جور روزه را فریاد ۱

مه خرداد داد می طلبد
که بر او روزه می کند بیداد ۲

کس از این ظالم ستم کاره
مه خرداد را نبخشد داد ۳

گل پر بار بار ننهاده
شهر روزه رسید و بار نهاد ۴

نای بلبل به ناله نگشاده
شیخ نای گلو، به وعظ گشاد ۵

ای حریفان به یاری گل و مل
چاره جویید، کار سخت افتاد ۶

روزه بنیاد عیش را بر کند
که خدایش همی کند بنیاد ۷

می کنم عیش هر چه خواهی گو
می خورم باده هر چه بادا باد ۸

می بده می مگو که رفت و چه برد
می بده می مگو که هردو که زاد ۹