شماره ۱۳۶ - ساقی سخن ز مشعله طور می کند

ساقی سخن ز مشعله طور می کند
مطرب حکایت از لب منصور می کند ۱

دیوانه خراب بویرانه سراب
یاد از بنای خانه معمور می کند ۲

اندیشه را زدل نبرد جز شراب عشق
آتش علاج خانه زنبور می کند ۳

کردند گوهر دل ما را زکان چرخ
فیروزه یاد خاک نشابور می کند ۴

زاهد که کافر است بعین الحیوه عشق
هر دم حدیث چشمه کافور می کند ۵

خمخانه دل از می گلگون لبالب است
تا یاد از آن دو نرگس مخمور می کند ۶

زین وعظ بی اثر که ندارد از او خبر
جان و دلش، چه فائده منظور می کند ۷

چندین ز نخ بطعنه رندان چرا زند
گر اجتناب از سخن زور می کند ۸

چندانکه گوش هوش نهادم بوعظ شیخ
دیدم که خلق را ز خدا دور می کند ۹

چندین نماز و روزه نه زاهد برای حق
کز شوق خلد و عشق لب حور می کند ۱۰

روز قیامت است و سرافیل عشق و جان
در تن روان بنفخه این صور می کند ۱۱

بشنو که سنگ و کوه و در و دشت همدمی
داود را بنغمه مزمور می کند ۱۲

گر وعظ شیخ در دل عاقل اثر نکرد
بانک نی و طرانه تنبور می کند ۱۳

در حیرتم که هر که نداند حدیث عشق
دل را در این جهان بچه مسرور می کند ۱۴