شماره ۱۳۸ - شب دوشین که روز فرهی بود

شب دوشین که روز فرهی بود
مرا در بر یکی سر و سهی بود ۱

شبی تاریک و خفته چشم اغیار
تو گفتی گیتی از مردم تهی بود ۲

نه کس را آگهی بود از شب ما
نه ما را از شب کس آگهی بود ۳

شبی خوش بود وقتی نغزصد حیف
که عیبش همچو عمرم کوتهی بود ۴