شماره ۱۳۹ - مهرش از دل مگو بدر نرود

مهرش از دل مگو بدر نرود
که خیالش هم از نظر نرود ۱

آب چشم آتش دل است که دیک
تا نجوشد بسی، بسر نرود ۲

هر که از سیم کیسه اش خالیست
از پی یار سیمبر نرود ۳

ماهرو گر چه مهربان باشد
بی زر از خانه می بدر نرود ۴

بند پای حبیب را بگسل
کز درت زی در دگر نرود ۵

مرغ بسمل همی زند پر و بال
لیک یک گام بیشتر نرود ۶

ماهی از شست چون بخاک افتاد
بار دیگر بآب در نرود ۷

سر ما رفته گیر در پایش
لیک سودای او ز سر نرود ۸

مهر او سکه ایست در دل ما
سکه دیگر ز روی زر نرود ۹

هر که می خواهد او سلامت خویش
گو بدین راه پر خطر نرود ۱۰

بیخبر مانده ایم در غربت
که بسوی وطن خبر نرود ۱۱