هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به انتقاد از کسانی میپردازد که او را مردود و کافر خواندهاند. او دلیل این اتهامات را جهل و کجفهمی آنان میداند و اشاره میکند که در طول تاریخ، نادانان همواره پیامبران و خردمندان را به دروغگویی و سحر متهم کردهاند. شاعر تأکید میکند که اگر خردمندان از او راضی باشند، نظر نابخردان برایش اهمیتی ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی مانند انتقاد اجتماعی، خردگرایی و اشاره به تاریخ انبیا است که درک آنها به بلوغ فکری و آگاهی تاریخی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۴۲ - شیخ و زاهد گر مرا مردود و کافر گفته اند
شیخ و زاهد گر مرا مردود و کافر گفته اند
عذر ایشان روشن است از روی ظاهر گفته اند ۱
خاطری رنجیده از ما دادشتند این ابلهان
این سخنها را مگر از رنج خاطر گفته اند ۲
دشمن دانا بود نادان که در هر روزگار
انبیا را ناقصان کذاب و ساحر گفته اند ۳
این خراطین بین که با این عقل و این دانش، سخن
از سماک اعزل و از نسر طائر گفته اند ۴
گر خردمندان رضا باشند از ما باک نیست
زانچه این نابخردان از عقل قاصر گفته اند ۵
عذر ایشان روشن است از روی ظاهر گفته اند ۱
خاطری رنجیده از ما دادشتند این ابلهان
این سخنها را مگر از رنج خاطر گفته اند ۲
دشمن دانا بود نادان که در هر روزگار
انبیا را ناقصان کذاب و ساحر گفته اند ۳
این خراطین بین که با این عقل و این دانش، سخن
از سماک اعزل و از نسر طائر گفته اند ۴
گر خردمندان رضا باشند از ما باک نیست
زانچه این نابخردان از عقل قاصر گفته اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - می زدن در بزم نادانان ز نادانی بود
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - معاشران قدح نوش اگر صواب کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.