هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از تجربیات عرفانی و روحانی خود سخن میگوید. او با توصیف مکانهایی مانند میخانه و کعبه، به جستجوی حقیقت میپردازد و به وحدت وجود و عشق الهی اشاره میکند. تصاویری مانند پروانه و شمع، عقل و جنون، و نقوش مختلف، همه نمادهایی از سفر روحانی و کشف حقایق هستند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و نمادها نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.
شماره ۱۵۹ - حلقه بر هر در زدم دیدم در میخانه بود
حلقه بر هر در زدم دیدم در میخانه بود
در کفم هر سبحه کافتاد از گل پیمانه بود ۱
جلوه گر از چهره پیر مغان دیدم عیان
نقش هر صورت که اندر کعبه و بتخانه بود ۲
پرتوی از نقطه دانش در این بیدانشان
یک حقیقت دیدم و چندین هزار افسانه بود ۳
چون فنای عاشقانرا شاه جان پروانه داد
سوخت صد پروانه و یک شمع را پروانه بود ۴
عقل کل کش ساده دیدم با دو صد نقش و نگار
شور سودا و جنون از یک دل دیوانه بود ۵
صد هزاران ساز و در هر یک نوائی مختلف
چون نهادم گوش جان یک ناله مستانه بود ۶
در کفم هر سبحه کافتاد از گل پیمانه بود ۱
جلوه گر از چهره پیر مغان دیدم عیان
نقش هر صورت که اندر کعبه و بتخانه بود ۲
پرتوی از نقطه دانش در این بیدانشان
یک حقیقت دیدم و چندین هزار افسانه بود ۳
چون فنای عاشقانرا شاه جان پروانه داد
سوخت صد پروانه و یک شمع را پروانه بود ۴
عقل کل کش ساده دیدم با دو صد نقش و نگار
شور سودا و جنون از یک دل دیوانه بود ۵
صد هزاران ساز و در هر یک نوائی مختلف
چون نهادم گوش جان یک ناله مستانه بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۸ - آزار تو ایدوست دل آزار نباشد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰ - شاهدی مستانه آمد زاهدی مستور شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
