هوش مصنوعی:
شعر از عشق و مستی و شبنشینی با یاران میگوید و از حالات شیفتگی و فراموشی در مینوشیدن باده و همنشینی با رندان سخن میراند. شاعر از خاطرات شب گذشته و حالات مستی و عشق میپرسد و فضایی عاشقانه و صوفیانه را ترسیم میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل اشارههایی به شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، مفاهیم عرفانی و عاشقانهٔ آن برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۷۴ - حرف ما با تو شب دوش چه بود
حرف ما با تو شب دوش چه بود
سخن آن لب مینوش چه بود ۱
سخنی بود که از خاطر ما
سر بسر گشت فراموش چه بود ۲
نشاه مستی مستان خراب
زان خم باده سر جوش چه بود ۳
همه شب در بر رندان دغل
کار آن ترک قبا پوش چه بود ۴
با دل شیفتگان شام و سحر
راز آن زلف و بنا گوش چه بود ۵
تا بخال و خط رعنا پسران
کار یاران قدح نوش چه بود ۶
از خرابات مغان تا بفلک
همه شب غلغله نوش چه بود ۷
من بگویم که شب دوش گذشت
تو بگو باز شب دوش چه بود ۸
سخن آن لب مینوش چه بود ۱
سخنی بود که از خاطر ما
سر بسر گشت فراموش چه بود ۲
نشاه مستی مستان خراب
زان خم باده سر جوش چه بود ۳
همه شب در بر رندان دغل
کار آن ترک قبا پوش چه بود ۴
با دل شیفتگان شام و سحر
راز آن زلف و بنا گوش چه بود ۵
تا بخال و خط رعنا پسران
کار یاران قدح نوش چه بود ۶
از خرابات مغان تا بفلک
همه شب غلغله نوش چه بود ۷
من بگویم که شب دوش گذشت
تو بگو باز شب دوش چه بود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - آمد مه خورداد که در غم نتوان بود
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - دوش ترک مست ما با طره آشفته بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.