شماره ۲۴۵ - باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیم

باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیم
نقد امروز باندیشه فردا ندهیم ۱

ما نداریم بجز یکدم و این یکدم را
گر دهی ملک ثری تا بثریا، ندهیم ۲

در نثار قدم باده کشان خاک کنیم
نقد عمری که بدنیا و به عقبی ندهیم ۳

جام کیخسرو و آئینه اسکندر را
که دل ماست، بصد کشور دارا ندهیم ۴

وقت ما را مبر ایخواجه ببیهوده سخن
باخبر باش که مازر بتماشا ندهیم ۵

هر چه موجود بود غایت مقصود بود
فکر و اندیشه بتصویر و تمنا ندهیم ۶

دست از ما بکش ایخواجه که ما دست ادب
جز بمینای می و ساغر صهبا ندهیم ۷