هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و رابطه‌ای پرتنش و دردناک سخن می‌گوید. معشوقه‌ای با ظاهری زیبا اما رفتاری تلخ و جنگجو دارد که گاه با ناز و غنج می‌آید و گاه با جفا و رنج. شاعر از این رابطه‌ی عاشقانه‌ی پر از تضاد و رنج شکایت دارد، اما همچنان به آن دلبسته است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عاشقانه‌ای است که با درد و رنج همراه است و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا سنگین باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است نیاز به درک عمیق‌تری از روابط عاطفی داشته باشند.

شماره ۲۴۴ - بتی شیرین لب اما ترشروی و تند خو دارم

بتی شیرین لب اما ترشروی و تند خو دارم
نگاری بدقمار و تلخگوی و جنگجو دارم ۱

همه اسب جفا تا زد، همه نرد دغل بازد
بخوی زشت مینازد که من روی نکو دارم ۲

ز جورش با رخی شادان دلی دارم زغم پژمان
که گریه با لب خندان چو مینا در گلو دارم ۳

گهی غنج و دلال آرد، گهی رنج و ملال آرد
گهی خونم حلال آرد چو باوی گفتگو دارم ۴

از آن چشم و ازان ابرو و از آن زلف و از آن گیسو
بکین صف بسته روبر رو سپاهی جنگجو دارم ۵

بتا تا چند کید و کین، تلطف کن دمی بنشین
بفرما زان لب شیرین که دشنام آرزو دارم ۶

مرا در مجمع رندان بفحش و ناسزا چندان
مکن با خاک ره یکسان که من نیز آبرو دارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - چون شود سردی فزون کار می و ساغر کنم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.