شماره ۲۵۱ - ما بدین درگه به امید گدایی آمدیم

ما بدین درگه به امید گدایی آمدیم
بنده آسا، رو به درگاه خدایی آمدیم ۱

خسته دل، بربسته پا، بشکسته دست، آشفته جان
سوی این در با همه بی دست و پایی آمدیم ۲

پادشاهان جبهه میسایند بر این خاک راه
ما گدایان نیز بهر جبهه سایی آمدیم ۳

خاک درگاه همایون تو چون فر هماست
از پی تحصیل این فر همایی آمدیم ۴

هر که سر بر خاک این در سود چون حاجت رواست
ما به امیدی پی حاجت روایی آمدیم ۵

وعده دادی بینوایان را گه درماندگی
درگه درماندگی و بینوایی آمدیم ۶

چون تو فرمودی که هر تقصیر و عصیان و خطا
کز تو آید در پذیرم چون بیایی، آمدیم ۷

چون تو فرمودی که از بگذشته ها ما بگذریم
سر به سر چون سر بر این درگه بسایی آمدیم ۸

بنده را راهی نباشد جز به درگاه خدا
زآنکه ما بنده توییم و تو خدایی، آمدیم ۹

از ازل بودیم با الطاف تو امیدوار
تا ابد با قول لا تقطع رجائی آمدیم ۱۰