شماره ۲۵۹ - روزی فتد آخر که من این دام ببرم

روزی فتد آخر که من این دام ببرم
زین ننگ برون آیم و این نام بدرم ۱

از صحن سرا پرم ناگه بلب بام
وز بام بناگاه سوی چرخ بپرم ۲

شهری همه روباه و همه ماده بجز منک
روباه نیم، ماده نیم، شیرم و نرم ۳

بحر هنر و شیر عرینم که ز گردون
چون بحر همی جوشم و چون شیر بغرم ۴

من آهوی صحرائیم از شهر گریزان
جوشم همه روزی است که در دشت بچرم ۵

از بام بدر میجهم از در بسوی بام
اکنون که ببستند برخ راه مفرم ۶

یاران وطن نامه فرستند برایم
که زود بیا گر نروم کورم و کرم ۷

هم مالک خویشم من و هم بنده خویشم
خود را بفروشم بخود و باز بخرم ۸

هم خیر ز من زاید و هم شر که در این ملک
هم زاده خیرم من و هم زاده شرم ۹

ای بار خدا باز نما راه بد و نیک
بر من که ندانم که چه نفع است و چه ضرم ۱۰