هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که به زیبایی‌های معشوق و ویژگی‌های فیزیکی و جذابیت‌های او می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند یاسمن، سرو، چمن و باغ نسرین، زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. همچنین، از عناصری مانند زلف پرچین، لب شیرین، و خال مشکین برای بیان عشق و شیفتگی خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.

شماره ۳۰۱ - رخ است آن یا چمن یا باغ نسرین

رخ است آن یا چمن یا باغ نسرین
بر است آن یاسمن یا سرو سیمین ۱

یدو بیضاء نگوئی لعل و دندان
شب یلدا نگوئی زلف پرچین ۲

عروسی چون ترا شاید که باشد
سر و جان و دل و دین جمله کابین ۳

هزاران فتنه بر خیزد ز اسلام
دو صد شورش برانگیزد ز آئین ۴

چنین کان چشم جادو میبرد دل
چنان کان زلف هندو میبرد دین ۵

منه در پیش رخ آئینه و آب
مده خود را بزیور زیب و آئین ۶

رخت بی زیب و زیور خوب و زیبا است
لبت بی قند و شگر شهد و شیرین ۷

گمند زلفکان و تیر مژگان
کمان ابروان و خال مشکین ۸

زهر سو از سپاه روم و از زنگ
بسوی ما کشیده لشگر کین ۹

حبیب آن دل بچنگ آن سر زلف
چو گنحشکیست در چنگال شاهین ۱۰

یکی تار سر زلفت بچین بست
بهر تار سر زلفت دو صد چین ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۰ - عیب دانشور بود با ناکسان صهبا زدن
گوهر بعدی:شماره ۳۰۲ - آن لعل لب و دهان خندان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.