شماره ۳۴۰ - بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای

بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای
که بیک باره کند ریشه اندیشه ز جای ۱

بده آن باده که در پرده سرا چون نوشند
غم و اندوه نگردد بدر پرده سرای ۲

بده آن باده که چون شاه و گدایش نوشند
هم گدا شاه شود دردم و هم شاه گدای ۳

شیخ گفتا که بود منع خدائی باده
هرگز از لذت مستی نکند منع خدای ۴

لذت زندگی ار خواهی پیوسته بگیر
قدح هوش بر از دست بت هوش ربای ۵

قدح باده به پیما بنوای نی و چنگ
رغم آن شیخ که پیوسته کند بادبنای ۶

مطرب نغمه سرا را بسوی پرده سرای
باز خوان تا رود این شیخک بیهوده سرای ۷

بانگ این هرزه درائی که کند شیخ کبیر
با تهی مغزی باشد بمثل بانگ درای ۸

بده آنداروی اندیشه فکن را که خرد
نکند عیش جهان تا بود اندیشه گرای ۹