شماره ۶ - جهت مر جسم را باشد نه جان را

جهت مر جسم را باشد نه جان را
مکن محبوس دریای روان را ۱

مرکب کی بود ذات بسیطه
نظر بگشا ببین عین عیان را ۲

به جز هستی واجب ممتنع دان
چو ممکن گفته‌ای هردو جهان را ۳

به حسن خود شود عاشق به هر روی
به چشم او شناس آن دل‌ستان را ۴

به غیر از آب صافی هیچ نشناس
گل سرخ و سفید و ارغوان را ۵

در این بستان چو سر از یاد هو رفت
انا الحق دان نفیر بلبلان را ۶

چو کوهی شد فنا از خود به کلی
نشان گم کرد و دید آن دل‌ستان را ۷