شماره ۲۷ - ظل ممدود سر زلف تو چون بر سر ماست

ظل ممدود سر زلف تو چون بر سر ماست
ز آفتاب رخت ای جان همه نور است و صفاست ۱

غیر خورشید جمال تو نه بیند دگری
از مه روی تو چون دیده جان‌ها بیناست ۲

تا بگویم صفت عشق تو را موی به موی
بر سر موی من از تن به زبانی گویاست ۳

اختلافات بسی هست بصورت ای دل
هستی اوست به تحقیق که در من پیداست ۴

همچو پرگار تو سرگشته چرا میگردی
نقطه از سرعت خود گر چه که دائر بنماست ۵

به از آن نیست که بر هر چه نظر بگشائی
به یقین بازشناسی که همان ماه‌لقاست ۶

سرخ و اسفید و کبود و سیه و زرد یکی است
گر چه در دیده ما چهره خوبان زیباست ۷

کوهیا میل به اعلی و به اسفل چه کنی
چون همه اوست نه پستی بود و نه بالاست ۸