شماره ۲۹ - دلم آئینه آن دلستان است

دلم آئینه آن دلستان است
که او را آینه دایم عیان است ۱

خود است آئینه خود در حقیقت
دل و جان و تنم هر سه نهان است ۲

نفخت فیه من روحی بیان کرد
مثل بشنو همان لب در دهان است ۳

حدیث کنت کنزا را فرو خوان
بدان سو شو عیان گنج روان است ۴

چو گفت احببت گشتی آشکارا
چرا گفتی که آن دلبر نهان است ۵

دو عالم از جمال اوست روشن
ببین روشن که خورشید جهان است ۶

چو کبک مست کوهی بر سر سنگ
بصدا فغان انا الحق برزبان است ۷