هوش مصنوعی:
این متن به توصیف جایگاه انسان در عالم هستی میپردازد و او را جامع جسم و جان میداند که عالمی در خود دارد. قلب انسان به عرش اعظم تشبیه شده و جان او آینهای از حسن لایزال است. همچنین، متن به علمالاسماء و تجلی جمال و جلال حق در انسان اشاره دارد و بیان میکند که انسان مجموعهای از دو جهان است و گاه غمگین و گاه خرم است. در نهایت، متن تأکید میکند که هیچ نوعی پس از انسان آفریده نشده و او خاتم موجودات است.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به دانش و تجربه کافی دارد و برای مخاطبان جوانتر ممکن است پیچیده باشد.
شماره ۴۹ - کون جامع جسم و جان آدم است
کون جامع جسم و جان آدم است
اوست جان وجان جسمش عالم است ۱
جان او مرآت حسن لایزال
قلب او میدان که عرش اعظم است ۲
علم الاسما چو حق کردش عیان
زان بر اسماء مسمی اعلم است ۳
از تجلی جمال او جلال
گاه غمگین است و گاهی خرم است ۴
تا بود مجموعه هر دو جهان
نور و ظلمت کفر و ایمان درهم است ۵
هیچ نوعی بعد آدم نافرید
زین جهت بر جنس آدم خاتم است ۶
همچو کوهی خود ز خورشید جمال
گاه افزون میشود گاهی کم است ۷
اوست جان وجان جسمش عالم است ۱
جان او مرآت حسن لایزال
قلب او میدان که عرش اعظم است ۲
علم الاسما چو حق کردش عیان
زان بر اسماء مسمی اعلم است ۳
از تجلی جمال او جلال
گاه غمگین است و گاهی خرم است ۴
تا بود مجموعه هر دو جهان
نور و ظلمت کفر و ایمان درهم است ۵
هیچ نوعی بعد آدم نافرید
زین جهت بر جنس آدم خاتم است ۶
همچو کوهی خود ز خورشید جمال
گاه افزون میشود گاهی کم است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - ما بدانیم که خوبی چو تو در عالم نیست
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - جان را ز عکس خال تو بر دل چو داغهاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.