هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از غم و اندوه ناشی از جور یار مینالد. عناصر طبیعت مانند ابر بهار، باغ، گلزار، بلبل، سرو، لاله و کوهسار نیز در غم شاعر شریک شدهاند و همه برای یار میگرند. شاعر از خال مشکین و رخ و زلف یار یاد میکند و دلش از غم زار زار میگرید.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۸۳ - چشمم از جور یار می گرید
چشمم از جور یار می گرید
همچو ابر بهار می گرید ۱
از فغان و نفیر بلبل مست
باغ و گلزار و خار می گرید ۲
بهوای قد دل افروزش
سرو در جویبار می گرید ۳
می کند یاد خال مشکینش
لاله داغدار می گرید ۴
صبح و شام از غم رخ و زلفش
دل من زار زار می گرید ۵
هر چه دیدیم از بدو و از نیک
همه از بهر یار می گرید ۶
دل کوهی بجان رسید از غم
ز غمش کوهسار می گرید ۷
همچو ابر بهار می گرید ۱
از فغان و نفیر بلبل مست
باغ و گلزار و خار می گرید ۲
بهوای قد دل افروزش
سرو در جویبار می گرید ۳
می کند یاد خال مشکینش
لاله داغدار می گرید ۴
صبح و شام از غم رخ و زلفش
دل من زار زار می گرید ۵
هر چه دیدیم از بدو و از نیک
همه از بهر یار می گرید ۶
دل کوهی بجان رسید از غم
ز غمش کوهسار می گرید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲ - خوش حال آن کسانی کز دام تن رهیدند
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - به قامت گلرخان سرو روانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.