شماره ۱۰۷ - صبا که شام و سحر مشکبار می آید

صبا که شام و سحر مشکبار می آید
ز چین طره آن گلعذار می آید ۱

در آمدم بچمن چون نسیم در گلزار
ز باغ سرو چمن بوی یار می آید ۲

حبیب از دل ما همچو ماه سر بر زد
بسان گل که هم از جان خار می آید ۳

گلی است کز لب آن عندلیب مینالد
اگر چه ناله بلبل هزار می آید ۴

ز عین ما نظری کرد روی خود را دید
به خویش گفت که غیرم چکار می آید ۵

به پیش طلعت خورشید چونکه لاشرقیست
غبار چشم برد سرمه وار می آید ۶

هزار پرده اگر هست روی آن مه را
چو آفتاب عیان در کنار می آید ۷

ز غار سینه کوهی برون مشو جانا
نشین که همدمت آن یار غار می آید ۸