شماره ۱۰۸ - بوسه می خواهم و لعلت چو شکر میخندد

بوسه می خواهم و لعلت چو شکر میخندد
همچو خورشید که بر روی قمر میخندد ۱

چشمم از گریه درو لعل بریزد همه شب
لب و دندان تو بر لعل و گهر میخندد ۲

ذره سان میل بخورشید لبت کرد دلم
بخت بر حال من زیر و زبر میخندد ۳

می کند گریه و افغان بچمن بلبل مست
غنچه بگشاده لب از شاخ شجر میخندد ۴

عاقبت سیل سرشکم ببرد بنیادش
هرکه بر گریه ارباب نظر میخندد ۵

ماه رخسار تو ازمشرق جان کوهی
آفتابی است که هر شام و سحر میخندد ۶