هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن میگوید و از درد هجران و آرزوی وصال مینالد. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند قلم شدن مژهها و دوات شدن چشمها، عمق احساسات خود را بیان میکند. شکر و قند لب معشوق، آب حیات و خورشید رخسار او از دیگر استعارههای به کار رفته در شعر هستند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۲۵ - مژه ام شد قلم وچشم دوات ای دلبر
مژه ام شد قلم وچشم دوات ای دلبر
تا نوشتند بلعل تو زکوة ای دلبر ۱
زنده شد جان من سوخته در وقت سحر
هست از لعل لبت آب حیات ای دلبر ۲
بنما وصل که جانم ز غم آمد بر لب
تا بیابیم ز هجر تو نجات ای دلبر ۳
طوطی روح من از شکر لعلت گویا است
تا ز قند لب تو رسته نبات ای دلبر ۴
پیش خورشید رخت ذره صفت می گردم
نیست ما را بغمت صبر و ثبات ای دلبر ۵
هست کوهی ز مقیمان درت میدانی
کند آخر بوفای تو وفات ای دلبر ۶
تا نوشتند بلعل تو زکوة ای دلبر ۱
زنده شد جان من سوخته در وقت سحر
هست از لعل لبت آب حیات ای دلبر ۲
بنما وصل که جانم ز غم آمد بر لب
تا بیابیم ز هجر تو نجات ای دلبر ۳
طوطی روح من از شکر لعلت گویا است
تا ز قند لب تو رسته نبات ای دلبر ۴
پیش خورشید رخت ذره صفت می گردم
نیست ما را بغمت صبر و ثبات ای دلبر ۵
هست کوهی ز مقیمان درت میدانی
کند آخر بوفای تو وفات ای دلبر ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - از بدو نیک و نیک و بد بگذر
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - ای دل دیوانه از اندوه جانان غم مخور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
