هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، با زبانی پراحساس و تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، وصال، هجران، صبر و امید میپردازد. شاعر با خطاب قرار دادن دل، آن را به صبر و امیدواری در برابر درد هجران تشویق میکند و وعدهی دیدار با معشوق را میدهد. استفاده از عناصر طبیعت مانند آهو، بلبل، ماه، کوه و بیابان به غنای تصاویر شعر افزوده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارند.
شماره ۱۲۶ - ای دل دیوانه از اندوه جانان غم مخور
ای دل دیوانه از اندوه جانان غم مخور
وصل خواهی دید زود از درد هجران غم مخور ۱
خوش به سودای دو چشم آهوی سرگشتهای
با صبا میگرد در کوه و بیابان غم مخور ۲
ماه روی یار میخواهی چو بلبل بیقرار
نعره زن مستانه در صحن گلستان غم مخور ۳
چشم چون خواهی بروی ماه تابان برگشای
همچو ابراز گریه خونبار گریان غم مخور ۴
همچو مور لنگ بر جانم چو خواهی شد سوار
از سپاه و لشکر نوح و سلیمان غم مخور ۵
کوهیا در حلقه زلف مه و خورشید او
تا به حال خود رسی از ضرب چوگان غم مخور ۶
وصل خواهی دید زود از درد هجران غم مخور ۱
خوش به سودای دو چشم آهوی سرگشتهای
با صبا میگرد در کوه و بیابان غم مخور ۲
ماه روی یار میخواهی چو بلبل بیقرار
نعره زن مستانه در صحن گلستان غم مخور ۳
چشم چون خواهی بروی ماه تابان برگشای
همچو ابراز گریه خونبار گریان غم مخور ۴
همچو مور لنگ بر جانم چو خواهی شد سوار
از سپاه و لشکر نوح و سلیمان غم مخور ۵
کوهیا در حلقه زلف مه و خورشید او
تا به حال خود رسی از ضرب چوگان غم مخور ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - مژه ام شد قلم وچشم دوات ای دلبر
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - دل از محبت دنیا و آخرت بردار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
