خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی به رابطهٔ بین انسان و حقیقت الهی میپردازد و از مفاهیمی مانند وحدت وجود، فنا و بقا، و شهود عرفانی سخن میگوید. شاعر از آینهای سخن میگوید که دو طرف دارد و حقیقت در آن متجلی است. با شستوشوی دل، انسان به دیدار حقیقت نائل میشود و غیر از او چیزی باقی نمیماند. در نهایت، با گذر از دوگانگیها، وحدت ذات را درک میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی نیاز به پیشزمینهای از ادبیات و فلسفهٔ اسلامی دارد.
شماره ۱۹۵ - او در اعیان ثابت و اعیان در او
او در اعیان ثابت و اعیان در او
هست این آئینه را یک پشت و رو
غیر هستی نیستی باشد بلی
کل شیئی هالک الا وجه هو
دیدم او را هم بچشم او عیان
چون بخون دیده کردم شست و شو
راز خود با خویشتن گوید مدام
از زبان این و آن با گفتگو
دید کوهی ذات شارح را بذات
چون گذشت از اعتبار این و او
هست این آئینه را یک پشت و رو
غیر هستی نیستی باشد بلی
کل شیئی هالک الا وجه هو
دیدم او را هم بچشم او عیان
چون بخون دیده کردم شست و شو
راز خود با خویشتن گوید مدام
از زبان این و آن با گفتگو
دید کوهی ذات شارح را بذات
چون گذشت از اعتبار این و او
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - یار چون از زلف کج آویخت ما را سرنگون
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - دلا از خویش شو پنهان و میرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
