هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از مخاطب می‌خواهد از خود فاصله بگیرد، به عشق الهی روی آورد و در مسیر شناخت ذات پاک خداوند گام بردارد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند خورشید، گل و بلبل، مخاطب را به سیر و سلوک روحانی دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۹۶ - دلا از خویش شو پنهان و میرو

دلا از خویش شو پنهان و میرو
درون دیده چون انسان و میرو

برآور سر ز خاک جمله ذرات
چو خورشید فلک تابان و میرو

چو آن یار سبک روح مجرد
در آورد چشم این خلقان و میرو

چوعشق ذات پاک حی بیچون
چو ما عاشق شو و حیران و میرو

نداند غیر او او را دیگر کس
خدا را با خدا میدان و میرو

در آور باغ همچون ابروانش
روان شو در گل و ریحان و میرو

سحرگاهان حدیث درد خود را
چوبلبل پیش او میخوان و میرو

برا کوهی چو خورشید از پس کوه
حدیث من رانی خوان و میرو
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - او در اعیان ثابت و اعیان در او
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - مرکز عرش است دل خال سیه همتای او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.