هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و عاشقانه، به توصیف رابطهی عمیق میان عاشق و معشوق میپردازد و از مفاهیمی مانند جان، عشق، وحدت وجود و تأثیر معشوق بر جهان سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویری مانند خورشید، ماهوشان و گریبان، زیبایی و تأثیر معشوق را بر همهچیز توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰۵ - هست اوجان من وجان همه
هست اوجان من وجان همه
جان چه باشد بلکه جانان همه
جامه جان را چو در پوشید یار
سربرآورد از گریبان همه
با رخ و زلف خود آن بت روز و شب
تازه دارد کفر و ایمان همه
آیت ایکو کثیرا را بخوان
خندد او بر چشم گریان همه
مهوشان از حسن او دزدیده اند
روی او خورشید تابان همه
جمله اشیا صوت و حزفی بیش نیست
حفظ او بردوستداران همه
ناله میکن کوهیا چون مست حق
در میان آه سوزان همه
جان چه باشد بلکه جانان همه
جامه جان را چو در پوشید یار
سربرآورد از گریبان همه
با رخ و زلف خود آن بت روز و شب
تازه دارد کفر و ایمان همه
آیت ایکو کثیرا را بخوان
خندد او بر چشم گریان همه
مهوشان از حسن او دزدیده اند
روی او خورشید تابان همه
جمله اشیا صوت و حزفی بیش نیست
حفظ او بردوستداران همه
ناله میکن کوهیا چون مست حق
در میان آه سوزان همه
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - بگذر از فکر و ذکر و اندیشه
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - بلبل و قمری و کبک و فاخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
