خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد و محبت عشق و جدایی از معشوق خود مینالد. او از طبیعت و عناصری مانند آسمان، خورشید، کوه و گل برای بیان احساسات خود استفاده میکند. در نهایت، شاعر به وصال معشوق میرسد، اما حتی در این لحظه نیز جهان و طبیعت به نالههای او پاسخ میدهند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۰۷ - مه ما هست چارده ساله
مه ما هست چارده ساله
شد از او شیخ و شاب در ناله
آسمانسوخت ز آتش خورشید
هست در منقل جهان ناله
دل ز خال وصال او برداشت
محنت و درد عشق را ژاله
تا رسیدم بوصل آن مه دوش
بود خورشید و چرخ در ناله
کوهیا در سرای آن گل روی
آمد از سنگ و خاک او لاله
شد از او شیخ و شاب در ناله
آسمانسوخت ز آتش خورشید
هست در منقل جهان ناله
دل ز خال وصال او برداشت
محنت و درد عشق را ژاله
تا رسیدم بوصل آن مه دوش
بود خورشید و چرخ در ناله
کوهیا در سرای آن گل روی
آمد از سنگ و خاک او لاله
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - بلبل و قمری و کبک و فاخته
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - سلطان عشق خیمه چو در لامکان زده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
