هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد و محبت عشق و جدایی از معشوق خود مینالد. او از طبیعت و عناصری مانند آسمان، خورشید، کوه و گل برای بیان احساسات خود استفاده میکند. در نهایت، شاعر به وصال معشوق میرسد، اما حتی در این لحظه نیز جهان و طبیعت به نالههای او پاسخ میدهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۰۷ - مه ما هست چارده ساله
مه ما هست چارده ساله
شد از او شیخ و شاب در ناله
آسمانسوخت ز آتش خورشید
هست در منقل جهان ناله
دل ز خال وصال او برداشت
محنت و درد عشق را ژاله
تا رسیدم بوصل آن مه دوش
بود خورشید و چرخ در ناله
کوهیا در سرای آن گل روی
آمد از سنگ و خاک او لاله
شد از او شیخ و شاب در ناله
آسمانسوخت ز آتش خورشید
هست در منقل جهان ناله
دل ز خال وصال او برداشت
محنت و درد عشق را ژاله
تا رسیدم بوصل آن مه دوش
بود خورشید و چرخ در ناله
کوهیا در سرای آن گل روی
آمد از سنگ و خاک او لاله
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - بلبل و قمری و کبک و فاخته
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - سلطان عشق خیمه چو در لامکان زده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
