شماره ۹۷ - گفتم که درد دارم گفتا دوا دهیمت

گفتم که درد دارم گفتا دوا دهیمت
گفتم علیل و زارم گفتا شفا دهیمت ۱

گفتم که شدجدایی سر بار بینوایی
گفتا مدار اندوه برگ ونوا دهیمت ۲

گفتم که چون دهانت هیچم نمانده دیگر
گفتا که هر چه خواهی در هر کجا دهیمت ۳

گفتم ز جان به تنگم با بخت خود به جنگم
گفت ار صلاح دانی صلح وصفا دهیمت ۴

گفتم به چشم مردم خوارم ز عشق رویت
گفتا ببین چگونه قدر و بها دهیمت ۵

گفتم که داده عشقت آسودگی به دهرم
گفتا که رستگاری هم نیز ما دهیمت ۶

گفتم گدای کویت آمد بلنداقبال
گفتاکه تاج و تختی چون پادشا دهیمت ۷