شماره ۱۹۱ - دل زخمدار و طره او مشکبو بود

دل زخمدار و طره او مشکبو بود
ناسور اگر دلم کند از بوی او بود ۱

تا درکنار من بنشیند سهی قدی
از چشمه های چشم کنارم چو جو بود ۲

شیرین تر است در برم از شکر ار چه یار
هم تلخ گوی باشد وهم تندخو بود ۳

دل آرزو کند که زندبوسه ها بر او
در هر لبی که از لب او گفتگو بود ۴

دیدیم بود چین وختن تبت وتتار
ما را گمان که زلف تویک مشت موبود ۵

دلبر نشسته در بر دل روز و شب چرا
دل غافل است واین همه در جستجو بود ۶

گفتی که درجهان چه به دل داری آرزو
وصل تو است اگر به دلم آرزو بود ۷

اقبال هر که را که بلنداست همچومن
بی پرده دلبرش به برش روبرو بود ۸