هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی و مذهبی است که به ستایش خداوند و نعمت‌های بی‌پایان او می‌پردازد. شاعر با بیان این که همه هستی از خداوند سرچشمه گرفته، به بخشش، رحمت و لطف بی‌منتهای او اشاره می‌کند و شکرگزاری را وظیفه انسان می‌داند.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

بخش ۱ - در توحید

«ای همه هستی ز تو پیدا شده»
چشم ودل از تور تو بینا شده ۱

آوری از خار گل از نی شکر
پروری اندر دل خارا گهر ۲

جانور از نطفه تو آری نه کس
بخشش وانصاف تو داری وبس ۳

هستی عالم همه از فضل توست
قوت و قوت همه از بذل توست ۴

ای شده یکتا که دوبین کورباد
چشم ودل از روی تو پرنور باد ۵

نام تو شد زینت دیوان من
لطف تو شد خرمی جان من ۶

جود تو بس رحم تو بی منتهاست
اینهمه الحمد که از بهر ماست ۷

شکر تو واجب شده برما بلی
کی کسی از عهده اش آید ولی ۸

هست دونعمت زتو دریک نفس
گفتن شکر تو کی آید ز کس ۹
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

قبلی:ترکیبات
گوهر بعدی:بخش ۲ - در نعت رسول اکرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.