شمارهٔ ۱ - در مدح خواجه کاینات محمدبن عبدالله صلوات الله و سلامه علیه

تا که خدایی کند خدای محمّد (ص)
دست من و دامن ولای محمّد (ص) ۱

روضه ی رضوان و حور و جنّت و غلمان
روز جزا کمترین عطای محمّد (ص) ۲

عاجز و محتاج و دردمند و فقیرند
هر دو سرا، بر در سرای محمّد (ص) ۳

مهرومه و عرش و فرش و لوح و قلم را
بود و بقا باشد از بقای محمّد (ص) ۴

قصه ی «لولاک» را بخوان که بدانی
خلقت افلاک را برای محمّد (ص) ۵

حجر و حطیم و صفا و مروه و زمزم
جمله گواهند بر صفای محمّد (ص) ۶

گر چه بسی نارساست خلعت امکان
بر شرف قامت رسای محمّد (ص) ۷

داد، به امکان شرف از آنکه خدا بود
عاشق و مشتاق بر لقای محمّد (ص) ۸

عالم ایجاد، روز و شب همه خوانند
هر که به آئین خود ثنای محمّد (ص) ۹

بدر، به هر مه هلال می شود از آن
تا که شود نعل کفش پای محمّد (ص) ۱۰

عارف کامل کسی بود، که شناسد
قدر محمّد ز اوصیای محمّد (ص) ۱۱

نیست وفایی «وفایی» ار، نسپارد
جان زوفا بر سر وفای محمّد (ص) ۱۲