شمارهٔ ۲۹ - در مدح حضرت رضا (ع)

ای خاک طوس چشم مرا، توتیا تویی
ماییم دردمند و سراسر، دوا تویی ۱

داری دمِ مسیح تو ای خاک مشگبو
یا نکهت بهشت که دارالشفا تویی ۲

ای خاک طوس چون تو مقام رضا شدی
برتر هزار پایه زعرش علا تویی ۳

ای خاک طوس درد دلم را تویی علاج
بر دردها، طبیب و به غمها دوا تویی ۴

ای ارض طوس خاک تو گوگرد احمرست
قلب وجود ما همه را، کیمیا تویی ۵

ای خاک طوس رتبه ات این بس که از شرف
مهد امان و مشهد شاه رضا تویی ۶

شاهنشهی که سلسله ی انبیا تمام
گویندش ای فدای تو چون مقتدا تویی ۷

شاها، زبان خامه به مدح تو قاصر است
لیک اینقدر بس است که دست خدا تویی ۸

ای دست کردگار، که چون جدّ تاجدار
در کارهای مشکله مشکل گشا تویی ۹

ای کشتی نجات ندانم ترا، صفات
دانم به بحر علم خدا، ناخدا تویی ۱۰

جبریل طبع باز، زعرش خیال من
آورده مطلعی که از آن مدّعا تویی ۱۱