شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح وزیر

همه سلامت آن باد کو بجان و بدل
خوهد سلامت احوال صاحب عادل ۱

همه مراد کسی باد حاصل از عالم
که او مراد ورا خواهد از جهان حاصل ۲

زمانه بنده اقبال صاحب است بدان
که در زمانه چنو نیست صاحب مقبل ۳

وزیر مشرق کز داد او همیشه ستم
بود گریزان چون ز آفتاب مشرق ظل ۴

از آسمان بزمین هیچ دولتی ناید
مگر بدانکه کند در سرای او منزل ۵

بروی او نگر از جمله بنی آدم
اگر نه آدمئی دیده ای فریشته دل ۶

بنای هیچ عمل جز بعلم بر ننهد
جز او کس از وزرا نیست عالم و عادل ۷

بجز برأی و بتدبیر و نیک عهدی او
بود سلاطین را ملک داشتن مشکل ۸

نه بی شکوهش پیراسته بود ملکت
نه بی جمالش آراسته بود محفل ۹

همیشه منزل دولت نماید آن خانه
که ساعتی بنشاط اندرو بود نازل ۱۰

سزای غل بود آن گردنی که بر صاحب
بجهل سینه خود کان کینه سازد و غل ۱۱

نگاهدارد در هر چه هست کار خدای
خدای ازین نکند هیچ حق او باطل ۱۲

نه ایزد است ولیکن بحکم ایزد نیست
ز هیچ نیک و بد بندگان خود غافل ۱۳

جمال داد و برافروزد جاه و حشمت او
چنین کنند بزرگان محسن و مجمل ۱۴

بپیش آنکه ازو آفتابرا خجل است
ز بی خبر بدن از کار خویش هست خجل ۱۵

بلی خجل شود از پادشه که ناگاهان
بآستانه او میهمان رسد طغرل ۱۶

ز جاه صاحب عادل ملک بگرداند
گزند چشم بدو مکر حاسد و عاذل ۱۷

عزیز باد همیشه بنزد خلق و خدای
نگاهدار تن و جان او معز و مذل ۱۸