شمارهٔ ۱۸ - در دل ترا هواست که با من جدل کنی

از روی تو چو چشمه خورشید در حمل
وز زلف تو زنند شب تیره را مثل ۱

بگشای زلف تافتن اندر فتد بروز
بنمای روی تا بشب اندر فتد خلل ۲

کز روی و زلف تو بزمانی هزار بار
اندر تو آن کند که شب و روز را بدل ۳

ای در کمند زلفک تو حلقه فریب
وی در کمان ابروی تو ناوک حیل ۴

هرکو از آنت خسته شود جز بدین مبند
هرکو بدینت بسته شود جز بدان محل ۵

پنهان اجل بشوخی جزع تو اندر است
پیدا شده بخوشی لعل تو در امل ۶

ار جو که جزع شوخ تو از ناز بغنود
تا بهره یابم از خوشی لعل تو لعل ۷

در دل هواست که با من جدل کنی
در جان من مراد که با تو کنی جدل ۸

هرچند در جدل صنما دست دست تست
با من رهی مکن تو بجای جدل جدل ۹

من شاخ کلکم ای بت و بار هوای تو
کردست نکته بر من مرحوم مستدل ۱۰

بر هیچ نکته کلک نباشد روا مگر
بر کلک سیدالوزرا صاحب اجل ۱۱

آن صدر دین و دنیا کو کار خلق را
دینی بعلم سازد و دنیاوی از عمل ۱۲