هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی‌های معشوق، به ویژه لب‌های سرخ و رخسار زیبای او، اشاره می‌کند و از عشق و آرزوهای خود سخن می‌گوید. همچنین، از تشبیه‌های زیبا مانند لعل و یاقوت برای توصیف معشوق استفاده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از تشبیه‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.

شمارهٔ ۱۷ - روی تو

ای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعل
وی خواسته ز رنگ رخان تو فام لعل ۱

خرم رخان تو که ازو ساخت لعل فام
زیبا لبان تو که ازو خواست فام لعل ۲

روی ترا شناسم و لعل لب ترا
جز روی و جز لب تو ندانم کدام لعل ۳

گر بر رخام رو نهی و بوسه ای دهی
گردد ز عکس آنرخ نیکو رخام لعل ۴

بیننده لب و رخ تو خواند فام تو
لعل ای غلام و روی و لبت را غلام لعل ۵

تا کی بفرقت لب و رخسار لعل تو
بر کهربا ببارد جز عم مدام لعل ۶

از گونه لب و رخ تو خواند نام تو
لعل زمردی خط و یاقوت نام لعل ۷

در آرزوی آنکه من و تو بمجلسی
مست شراب و بر کف جام مدام لعل ۸

روی تو لعل و روی من از عکس روی تو
لعل و مدام لعل و ازو گشته جام لعل ۹

ترسم ز روئی روز و شب و مباد
گشته قضا به سیلی قاضی امام لعل ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - لاله رخ
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - در دل ترا هواست که با من جدل کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.