هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از درد و رنج عشق و فراق سخن می‌گوید. او از دل‌سوزی‌ها و رنج‌هایی که در راه عشق متحمل شده، می‌نالد و وفاداری و مردمی خود را بیان می‌کند. همچنین، از امید به وصال و ناامیدی‌هایش در این راه می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شمارهٔ ۲۰ - ای سیمین سرو

ای جفت دل من از تو فردم
وی راحت جان ز تو بدردم ۱

تا با دل و جان من تو جفتی
من از دل و جان خویش فدم ۲

رنجی که من از پی تو دیدم
دردی که من از غم تو خوردم ۳

بر گوی و بیازمای یکبار
تا بشناسی که من چه مردم ۴

من شاخ وفا و مردمی را
کی چون تو گسسته بیخ کردم ۵

داری دل و جان دهم به عشقت
در شش در اوفتاده نردم ۶

ای سیمین سرو در فراقت
چون زرین فال زار و زردم ۷

بی جاده لبا زفرصت تست
رخساره چو کهربای زردم ۸

با لشکر هجر تو همه سال
ز امید وصال در نبردم ۹

با آتش و آب دیده و دل
گردد ز تو جوی با دو گردم ۱۰

زان آب چو خاک خارمندم
آتش همچو باد سردم ۱۱

عشق تو به جان شگرد دارم
تا عمر به سر شود شگردم ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹ - با ما تو کجم؟
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱ - فریاد از جور تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.