هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجها و تحملهای خود سخن میگوید و بیان میکند که با وجود دردها و سختیها، توانایی تحمل و آرامش درونی خود را حفظ کرده است. او به عزت نفس و فطرت ذاتی خود اشاره میکند و تأکید میکند که با وجود شرایط سخت، شخصیت و خصلتهایش تغییر نکردهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربههای زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۳ - خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست
خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست
یک روز تحمل نکنم طاقتم اینست ۱
بر خنجر الماس نهادم ز تو پهلو
آسوده دلا بین که ز تو راحتم اینست ۲
جایی که بود خاک به صد عزت سرمه
بیقدر تر از خاک رهم، عزتم اینست ۳
با خاک من آمیخته خونابهٔ حسرت
زین آب سرشتند مرا ، طینتم اینست ۴
میلم همه جاییست که خواری همه آنجاست
با خصلت ذاتی چه کنم فطرتم اینست ۵
وحشی نرود از در جانان به صد آزار
در اصل چنین آمدهام ، خصلتم اینست ۶
یک روز تحمل نکنم طاقتم اینست ۱
بر خنجر الماس نهادم ز تو پهلو
آسوده دلا بین که ز تو راحتم اینست ۲
جایی که بود خاک به صد عزت سرمه
بیقدر تر از خاک رهم، عزتم اینست ۳
با خاک من آمیخته خونابهٔ حسرت
زین آب سرشتند مرا ، طینتم اینست ۴
میلم همه جاییست که خواری همه آنجاست
با خصلت ذاتی چه کنم فطرتم اینست ۵
وحشی نرود از در جانان به صد آزار
در اصل چنین آمدهام ، خصلتم اینست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۳۸
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲ - آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست
گوهر بعدی:غزل ۶۴ - آنکس که مرا از نظر انداخته اینست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
