هوش مصنوعی:
این شعر از حسرت و ناامیدی سخن میگوید و به شرایطی اشاره دارد که فرد در آن احساس غربت و حرمان میکند. شاعر از نیاز به محافظت در برابر چشم بد و حفظ حریم شخصی صحبت میکند و همچنین به عزت و احترام خود تأکید دارد. در نهایت، به تصمیمگیری در شرایط دشوار و پذیرش سرنوشت اشاره میشود.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و حرمان ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامناسب باشد.
غزل ۶۲ - آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست
آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست
گو مهیا شو که میباید به صد حیرت نشست ۱
آمدم تا روبم و در چشم نومیدی زنم
گرد حرمانی که بر رویم در این مدت نشست ۲
بزم ما را بهر چشم بد سپندی لازمست
غیر را میباید اندر آتش غیرت نشست ۳
مسند خواری بیارایید پیش تخت ناز
زانکه خواهیم آمد و دیگر به صد عزت نشست ۴
وحشی آمد بر در رد و قبولت حکم چیست
رفت اگر نبود اجازت ور بود رخصت نشست ۵
گو مهیا شو که میباید به صد حیرت نشست ۱
آمدم تا روبم و در چشم نومیدی زنم
گرد حرمانی که بر رویم در این مدت نشست ۲
بزم ما را بهر چشم بد سپندی لازمست
غیر را میباید اندر آتش غیرت نشست ۳
مسند خواری بیارایید پیش تخت ناز
زانکه خواهیم آمد و دیگر به صد عزت نشست ۴
وحشی آمد بر در رد و قبولت حکم چیست
رفت اگر نبود اجازت ور بود رخصت نشست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۴۰
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱ - از تو همین تواضع عامی مرا بس است
گوهر بعدی:غزل ۶۳ - خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
