هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش منعمی (بخشندهای) میپردازد که نعمتهایش همهگیر است و از هر صفت ناپسندی مبراست. شاعر اشاره میکند که علم و دانش در جهان به این منعم مربوط است و او را بهعنوان کسی میستاید که بر همه چیز آگاه است. همچنین، شاعر از خود و وضعیتش سخن میگوید و اشاره میکند که با وجود سختیها، همچنان به راه خود ادامه میدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۱ - خطیب بباع
خطیب بباع ای منعمی که در عالم
کسی ندانم کز نعمت تو محرومست ۱
خیال و سیرت و رسم و ره تو محمودست
منزهی تو ز هر خصلتی که مذمومست ۲
چنانکه گشت نبوت بمصطفی مختوم
کنون مروت امروز بر تو مختومست ۳
همه جهانرا معلوم شد که هر علمی
که در جهان بود، آن علم بر تو معلومست ۴
رسید تیر مه و تیر روشن سرما
تو راست علم که پیکان چگونه مسمومست ۵
میان جبه من حشو نیست گرچه بسی
بشعرم اندر حشو است و بر تو مفهومست ۶
فرست جبه مرسوم من به دست کسی
بر من و، منم آنکو به ژنده مرسومست ۷
بزی بکام دل خویش در جهان چندان
کزان زیادت نه ممکنست، موهومست ۸
کسی ندانم کز نعمت تو محرومست ۱
خیال و سیرت و رسم و ره تو محمودست
منزهی تو ز هر خصلتی که مذمومست ۲
چنانکه گشت نبوت بمصطفی مختوم
کنون مروت امروز بر تو مختومست ۳
همه جهانرا معلوم شد که هر علمی
که در جهان بود، آن علم بر تو معلومست ۴
رسید تیر مه و تیر روشن سرما
تو راست علم که پیکان چگونه مسمومست ۵
میان جبه من حشو نیست گرچه بسی
بشعرم اندر حشو است و بر تو مفهومست ۶
فرست جبه مرسوم من به دست کسی
بر من و، منم آنکو به ژنده مرسومست ۷
بزی بکام دل خویش در جهان چندان
کزان زیادت نه ممکنست، موهومست ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰ - رمضان آمد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲ - ای بنده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.