هوش مصنوعی:
این شعر از خواجه محمد مؤید، بیانگر عشق و دوستی عمیق شاعر به معشوق است. در آن، شاعر از وفاداری و ایثار خود در راه دوستی سخن میگوید و از معشوقی یاد میکند که مانند محمد (ص) است و خود را مانند عکاشه میداند. همچنین، در ابیاتی به توصیف حالات عاشقانه و رنجهای عشق پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به دانش ادبی پایه دارد.
شمارهٔ ۴۲ - خواجه محمد بن مؤید
خواجه محمد مؤید که کمتر است
دریا برابر دل تو زاب داشه ای ۱
باز بست همت تو که در زیر بال اوست
بر چرخ نسر طایر و واقع چو باشه ای ۲
بگذشته ای ز معن بمیدان مردمی
کور ابدی براق و ترا لنگ لاشه ای ۳
در دوستداری تو چنانم که گوئیا
تو چون محمدی و منم چون عکاشه ای ۴
بنگر بدوستی که مرا طرفه اوفتاد
با دوستی بروی چو پشت رکاشه ای ۵
آنگه که بود ساده زنخ توختم بسیش
واکنون که کرد ریشی چون عور واشه ای ۶
با وی کز نخ سوز خوهم کرد گرم گرم
آتش فروزم از تو فرستی تراشه ای ۷
من نیز خدمتی کنم از بهر موی ریش
عمزاده تو را بوفای دواشه ای ۸
تا در زمانه باشد سوزنگری که او
بر تشنه دو سوزن ساز در ماشه ای ۹
بر تخت باد جای بداندیش تو ولیک
تخت کباب و رانش گرفته بماشه ای ۱۰
دریا برابر دل تو زاب داشه ای ۱
باز بست همت تو که در زیر بال اوست
بر چرخ نسر طایر و واقع چو باشه ای ۲
بگذشته ای ز معن بمیدان مردمی
کور ابدی براق و ترا لنگ لاشه ای ۳
در دوستداری تو چنانم که گوئیا
تو چون محمدی و منم چون عکاشه ای ۴
بنگر بدوستی که مرا طرفه اوفتاد
با دوستی بروی چو پشت رکاشه ای ۵
آنگه که بود ساده زنخ توختم بسیش
واکنون که کرد ریشی چون عور واشه ای ۶
با وی کز نخ سوز خوهم کرد گرم گرم
آتش فروزم از تو فرستی تراشه ای ۷
من نیز خدمتی کنم از بهر موی ریش
عمزاده تو را بوفای دواشه ای ۸
تا در زمانه باشد سوزنگری که او
بر تشنه دو سوزن ساز در ماشه ای ۹
بر تخت باد جای بداندیش تو ولیک
تخت کباب و رانش گرفته بماشه ای ۱۰
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۱ - مغز تو
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۳ - سالار بک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.