هوش مصنوعی:
متن بالا شعری است که از تصاویر و واژگان نمادین برای بیان درد، رنج و مبارزه استفاده میکند. با تکرار عباراتی مانند «دبدبه» و «ولوله»، فضایی پرتنش و پراحساس خلق شده است. همچنین، اشارههایی به خون، سوختن و مستی دارد که میتواند نشاندهنده عشق، رنج یا حتی انقلاب باشد.
رده سنی:
18+
متن از واژگان و تصاویر سنگین و نمادین استفاده میکند که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا ناخوشایند باشد. همچنین، مضامین مرتبط با رنج، خون و مستی نیاز به درک عمیقتری از ادبیات و زندگی دارد.
شمارهٔ ۴۸ - ولوله در ولوله در ولوله
مار بسی گرد حنائی خبه
راه بسی داد گزر درد به ۱
سوخت در خون حنائی بدان
کز ره خون خورد بسی نار به ۲
ولوله در ولوله در ولوله
دبدبه در دبدبه در دبدبه ۳
بر در . . . ونش چو بود خفته مست
. . . ایه او گنده ترا مصطبه ۴
ایری تا . . . ایه ندانم که چند
از کلهش یک گز تا غبغبه ۵
روزی صد . . . ایر چنیق راتبت
کم نکند هیچ ازین راتبه ۶
راه بسی داد گزر درد به ۱
سوخت در خون حنائی بدان
کز ره خون خورد بسی نار به ۲
ولوله در ولوله در ولوله
دبدبه در دبدبه در دبدبه ۳
بر در . . . ونش چو بود خفته مست
. . . ایه او گنده ترا مصطبه ۴
ایری تا . . . ایه ندانم که چند
از کلهش یک گز تا غبغبه ۵
روزی صد . . . ایر چنیق راتبت
کم نکند هیچ ازین راتبه ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۷ - در سبلت و ریش خویش بنگر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۹ - کرمک پیله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
