هوش مصنوعی:
متن بالا یک گفتوگوی طنزآمیز بین دو نفر است که در مورد روزه و رفتارهای مناسب در ماه رمضان صحبت میکنند. یکی از شخصیتها به دیگری توصیه میکند که روزه را با احترام بگذراند و از رفتارهای نادرست پرهیز کند. همچنین، در بخشی از متن به شوخی به مقایسهای بین سبزیجات و انسانها اشاره شده است.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم طنزآمیز و اشارات مذهبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارند.
شمارهٔ ۱۶ - دوش تدبیر کردم
دوش من یا ایر خود تدبیر کردم تا بروز
کاینهمه بدریده های خلقرا چندین بدوز ۱
گفت خاموش ای خر و بندیش ای ناهل پیش
مرد خواهی تابگاه حشر جون خرمی سپوز ۲
گفتم آمد ماه روزه چون کنم تدبیر چیست
ای بسا شلغم گزر قد بر نشسته بر دو کوز ۳
گفت لابد روزه را حرمت بباید داشتن
خویشتن را یکرهه در آتش دوزخ مسوز ۴
روز باشد تیز میکن . . . لق میزن تا بشب
چون شب آمد . . . ادن . . . ونی همی کن تا به روز ۵
کاینهمه بدریده های خلقرا چندین بدوز ۱
گفت خاموش ای خر و بندیش ای ناهل پیش
مرد خواهی تابگاه حشر جون خرمی سپوز ۲
گفتم آمد ماه روزه چون کنم تدبیر چیست
ای بسا شلغم گزر قد بر نشسته بر دو کوز ۳
گفت لابد روزه را حرمت بباید داشتن
خویشتن را یکرهه در آتش دوزخ مسوز ۴
روز باشد تیز میکن . . . لق میزن تا بشب
چون شب آمد . . . ادن . . . ونی همی کن تا به روز ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۵ - اشرف ابریشمی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷ - دیوان رشیدالدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.