هوش مصنوعی:
این متن به ستایش یک شخصیت برجسته (احتمالاً رشیدالدین) و هنرهای او میپردازد. اشارهای به خیمهی کبود یک پیر بزرگ دارد و از هنرهای شاهی و ایرادهای احتمالی سخن میگوید. همچنین به شناختهشدن اهل خوارزم در دور و نزدیک اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم پیچیدهی ادبی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به دانش پیشینهی تاریخی و ادبی برای درک کامل داشته باشد.
شمارهٔ ۱۷ - دیوان رشیدالدین
هرکه دیوان رشیدالدین را از پس آن
وصف منهاج نظر میکند از آن طیر است ۱
اوست در خیمه این پیر کبیری کبود
هنری شاهی کز هر هنری صد ایر است ۲
هر چه در گیتی مرد سخنست الاوی
زن باریش کله گویم دانم غیر است ۳
اهل خوارزم شناسند ز دور و نزدیک
که منم لیکن او برد قسکیر است ۴
وصف منهاج نظر میکند از آن طیر است ۱
اوست در خیمه این پیر کبیری کبود
هنری شاهی کز هر هنری صد ایر است ۲
هر چه در گیتی مرد سخنست الاوی
زن باریش کله گویم دانم غیر است ۳
اهل خوارزم شناسند ز دور و نزدیک
که منم لیکن او برد قسکیر است ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - دوش تدبیر کردم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - سالار لولیان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
