هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر دردها و آرزوهای شاعر است که از عشق، فراق و رهایی سخن میگوید. شاعر از بلبل میخواهد با نالههایش او را شاد کند، از عشق میخواهد که پس از شاگردی طولانی، او را استاد کند و از یار میخواهد که اگر فراموشش کرده، گاهی به یادش بیاورد. همچنین، تمایل به رهایی از غم و رسیدن به آرامش و حقیقت در شعر مشهود است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهای در این شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند فراق، غم و طلب ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۷۲ - تو ای بلبل گهی از نالة خود شاد کن ما را
تو ای بلبل گهی از نالة خود شاد کن ما را
اگر از ناله وامانی دمی فریاد کن ما را ۱
فراغت هر سر مو را به بند صد هوس دارد
کجایی ای گرفتاری، بیا آزاد کن ما را ۲
به یاد ما نمیگوییم خاطر رنجه کن دایم
فراموشت اگر کردیم گاهی یاد کن ما را ۳
دل از کی مجاز افسرده شد بزم حقیقت کو
بس است ای عشق شاگردی، کنون استاد کن ما را ۴
سبکروحی سر معراج دارد، ناتوانی هم
به بال تست پرواز ای نفس امداد کن ما را ۵
به حرمان دل نهادن شوخی حسن طلب دارد
خرابیها بس است ای آرزو آباد کن ما را ۶
سر آسودهای دارم من و فیّاض من یارب
نصیبِ زلفِ فتراکِ غم صیاد کن ما را ۷
اگر از ناله وامانی دمی فریاد کن ما را ۱
فراغت هر سر مو را به بند صد هوس دارد
کجایی ای گرفتاری، بیا آزاد کن ما را ۲
به یاد ما نمیگوییم خاطر رنجه کن دایم
فراموشت اگر کردیم گاهی یاد کن ما را ۳
دل از کی مجاز افسرده شد بزم حقیقت کو
بس است ای عشق شاگردی، کنون استاد کن ما را ۴
سبکروحی سر معراج دارد، ناتوانی هم
به بال تست پرواز ای نفس امداد کن ما را ۵
به حرمان دل نهادن شوخی حسن طلب دارد
خرابیها بس است ای آرزو آباد کن ما را ۶
سر آسودهای دارم من و فیّاض من یارب
نصیبِ زلفِ فتراکِ غم صیاد کن ما را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - الهی آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - مستی مدام جام هوس میدهد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.