شماره ۸۴ - به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب

به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب
برفروزی چو رخ، آتش شود از خوی تو آب ۱

تو به این مایه حیا باز مکن جیب، مباد
که ز نامحرمی باد شود بوی تو آب ۲

بر لب جو مخرام ای بت رعنا ترسم
که بدزدد روش از قامت دلجوی تو آب ۳

در کفت آینه نبود که پی شیشة دل
سنگ برداشتی و شد به کف از خوی تو آب ۴

بس که در کشتن فیّاض شدی گرم شتاب
شده شمشیر ز بیم تو به پهلوی تو آب ۵