شماره ۱۸۴ - دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست

دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست
زخم را از تو رواجی‌ست که با مرهم نیست ۱

غم بیهوده مرا از سروسامان انداخت
گر بدانم که غم کیست که دارم، غم نیست ۲

هر گل نغمه که خوناب دل از وی نچکد
در سراپردة ساز غم ما محرم نیست ۳

گر سر زلف تو گاهی شکن طرّه بخست
تیره‌روزی دلم را ز تو باعث کم نیست ۴

کام دنیا نگشاید دل ما را فیّاض
داغ ما چشم سیه کردة این مرهم نیست ۵